Jaarbeurs Utrecht Marathon

Maandag tweede Paasdag ontwaak ik vroeg en ga een lekkere wandeling door de sneeuw maken met de honden. Voor Mickey is dit geweldig, net 1 jaar en de eerste keer dat er sneeuw ligt. Die is de hele weg aan het ravotten. Rakker, bijna 13 1/2 jaar, wordt er zelfs een beetje vrolijk van. Afgelopen vrijdag bij de ierenarts geweest met haar. Steeds meer symptomen die kenbaar maken dat ze het heeft gehad. Soms wankelend, een slappe achterhand waar ze regelmatig doorheen zakt, vrijwel niets meer zien en horen is er al helemaal niet meer bij. De poephouding is ook al erg lastig. Zware pijnstillers mee gekregen en in de komende tijd moeten we ons gaan voorbereiden op het onvermijdelijke. Grenzen hebben we de laatste tijd steeds verlegt, och het gaat nog wel als we het rustig aan doen. Verstandelijk heb ik zelf al afscheid genomen van haar, maar het gevoel heeft het véél moeilijker ermee. Uit het niets voel ik tranen opkomen als ik mijn maatje bekijk, aai  of kroel. Wat zal ik haar missen.

Na de wandeling snel alles klaar maken voor vandaag. Caro gaat de 10 km lopen(lekker gelopen in een ruime 55 minuten). Tijdens het aanmoedigen van Caro zie ik in de massa zelfs MAURICE. Ik moedig hem aan, maar hij lijkt niet te zien waar het vandaan komt.

Dan snel verder. Bovenop de brug over het Amsterdams Rijnkanaal zie ik dat het Marathonveld behoorlijk uit elkaar geslagen is. Veel éénlingen die tegen de wind in buffelen.

Ik fiets zo snel mogelijk naar het weblog steunpunt(bemand door RUNNING RONALD,MONIQUE met dochter NINA en GERT en mijzelf) op 24 km om de webloglopers aan te moedigen. In het barre weer zullen ze dat wel kunnen gebruiken.

Aangekomen bij het steunpunt is het weer redelijk aangenaam, een klein zonnetje maakt het lekker. Elke loper krijgt onze bemoedigende woorden mee als ondersteuning. RINUS draaft achter de pacers van 3.45 uur gemakkelijk mee, hij heeft nergens last van.

Al snel daarna komt MARTINE eraan die een babbeltje maakt en aageeft dat ze gaat wachten op Ingrid. Het weer, het slecht in het ritme komen en het feit dat ze vanochtend om 07.00 uur moest vertrekken naar Uruzgan doen haar besluiten het wat rustiger aan te doen.

Na Martine is het wachten op PETRA die haar Marathondebuut maakt. Solo nadert ze het steunpunt waar ze de drankbelt wisselt en weer vrolijk doorgaat.

Her en der in het veld komen er nog meer, voor mij onbekende, webloglopers langs(voor namen verwijs ik naar de weblogs van mijn mede steunpunters)

Wij verhuizen het steunpunt richting het 34 kilometerpunt (voor ons slecht 300 meter lopen!!).

Image Hosted by ImageShack.us

Foto met dank aan Gert

Maurice heeft na zijn 10 kilometer een trainingsloopje gedaan richting ons steunpunt vanwaar hij Petra tijdens de laatste kilometers zal begeleiden naar de finish. Hier komt hij erachter dat ik degene was die hem stond aan te moedigen.

We zien RINUS al snel aankomen. Hij gaat goed en roept dat hij wellicht nog een PR zal gaan lopen(later blijkt hij een fantastische verbetering van zijn PR gerealiseerd te hebben, klasse!!)

MARTINE en Ingrid zien we slechts in een busje van de organisatie langs komen. Ingrid had last van haar knie gekregen en stoppen is dan de enige juiste beslissing om erger te voorkomen.

Dan weer wachten op PETRA. Die gaat in een lekkere cadans richting Utrecht. Zwaar heeft ze het wel maar de (mentale) begeleiding van Maurice helpt haar.

Wij beginnen het ondertussen kouder en kouder te krijgen, niet lang nadat de snelste halve marathonners ;langs zijn gedenderd houden we het voor gezien. Ik ben blij dat ik me warm kan trappen tegen de wind in.

Het was onwijs leuk om op deze manier een marathon te volgen, het geeft een extra dimensie aan het toeschouwer zijn(en oh,oh, wat waren er weinig, jammer). Het geeft ook een gevoel van zoiets wil ik ooit eens als loper meemaken.

Het moment gaat eens komen dat weet ik welhaast zeker! Voor mijn 50 ste………

Advertenties

Zomerhitte

Om de paasdagen goed te beginnen hadden caro en ik besloten dat het weer eens tijd werd voor een mooie film. Er was veel geschreven en op televisie geweest over de film zomerhitte.

Image Hosted by ImageShack.us
(Misschien) wel aangetrokken door de aankondigingen van veel sex, mooie hoofdrolspelers, in combinatie met het overweldigende eilandgevoel moesten we het zeker gaan zien. Vooraf heerlijk indiaas gegeten en nog een paar broeken gekocht gingen we ervoor.

De eerste afknapper kwam al toen we bioscoop Rembrandt binnenkwamen. De film draait, net na de introductie, in de kleine zaal. De tweede afknapper was wel het spel van de hoofdrolspelers. Niet echt overtuigend.

Image Hosted by ImageShack.us

Sofie Hilbrand gefotografeert door haar partner Waldemar Torenstra.

Na een spectaculair begin zakt de film als een plumpudding in elkaar. Het verhaal mist body en is redelijk ver gezocht. De "sex" viel ook al tegen. De beelden van het eiland Texel daarentegen waren wel mooi.

We waren dus snel weer thuis en hebben ondanks dat het allemaal niet best was toch genoten. Het was heerlijk om weer eens samen op stap te zijn. En dan de dag van morgen. De plannen zijn gewijzigd. Waar ik aanvankelijk dacht alleen maar het steunpunt te gaan bemannen, heb ik nu toch besloten(mede op aandringen van Caro die het niet echt op prijs stel als ik haar niet ga supporteren) toch eerst naar de start-finishlocatie te gaan. De start bekijken van de hele Marathon en dan vervolgens op de fiets het parcours af te zakken tot aan het steunpunt op ongeveer 24 kilometer. Het moet allemaal "net"passen volgens mijn berekening. Beste deelnemers morgen aan even welke afstand. Heel veel succes, laat je niet gek maken door de omstandigheden en maak er een succes van. Op het steunpunt maken wij er een feest van als jullie langskomen!!

Zomaar wat gedachten.

Zaterdagavond reed ik naar huis na een hele drukke avonddienst(tot 4 uur wachttijd voor patiënten). Het was rond half 1 in de nacht en toen kwam ik een hardloper tegen.

Wat bezield iemand om midden in de nacht te gaan hardlopen?? Is het een crack die in het donker gaat lopen omdat het schema een X aantal trainingen per week voorschrijft en er overdag/`s avonds geen tijd is ??

Of is het een beginnend hardloper die het niet aandurft om overdag te gaan lopen omdat hij/zij nog niet tevreden is over tempo of iets dergelijks??

Een eindje verderop bedacht ik me dat ik het gewoon had moeten vragen, gemiste kans.

Druk weekeind ook met mijn schoonmoeder. Haar gezondheid gaat in relatief korte periode snel minder goed. Veel zorg, Caro moet er regelmatig naartoe en heeft er veel zorgen over.

Regelmatig heb ik van die periodes dat ik de dingen die ik doe niet meer leuk vindt. Zit qua studie in een dip. Is het allemaal de moeite waard?? Die investering in tijd voor de studie?? Nou werken de onderwerpen in dit studieblok ook niet echt mee. Veel kanker, in allerlei organen, komt er langs, en daar kan ik behoorlijk depri van worden.

Veel tijd waarin ik  zoveel leuke andere dingen zou kunnen doen. Het trainen schiet er giga bij in, noodgedwongen doe ik nog maar 1x per week een rondje sportschool. en ik wil ooit ook wel eens een marathon lopen. Dat kriebelt alleen al door jullie heroïsche verhalen. Ik wil het ook meemaken!

Maar goed, voorlopig behelp ik me maar met het kijken naar en aanmoedigen van jullie. Aaanstaande maandag, 2 paasdag, trap ik op mijn fietsje een flink aantal km weg om langs de kant te staan bij de Utrecht Marathon.

Iedereen die gaat lopen op één van de onderdelen aldaar. veel plezier en succes!!

Het gewone leven.

Helaas, de skivakantie is weer achter de rug. En het gewone leven is alweer in volle hevigheid aan de gang.

7 dagen stralende zon hebben we gehad in "la bella Italia". Heerlijk kunnen skiën. De kids worden steeds zelfstandiger en dat geeft ons ook wat meer ruimte. Alledrie hebben ze in een skiklasje mooie tochten gemaakt, stunts uitgehaald en leuke dingen beleefd. Eva ging zelfs een berg op door aan een touw voortgetrokken te worden door 2 paarden. Ook haar skileraar was erg interessant.

Jort heeft veel sprongen gemaakt deze vakantie. Een leraar die ze allerlei stunts uit liet halen tussen het onderwijs door. Helemaal te gek. Waar hij voor de vakantie nog zei dat hij liever niet in de les wilde was hij achteraf erg blij dat hij het wel had gedaan. Leuke leraar……. ik zal hem gaan missen zei Jort later(gelukkig hebben we hem ook nog op de foto).

Tom heeft een hele grote stap gezet. Samen met allemaal nederlandse kinderen werd hij ingedeeld bij een (gebrekkig) nederlands sprekende juf, dezelfde als vorig jaar. Helemaal te gek. Kan nu al knetterhard naar beneden. Wat moet dat gaan worden als hij iets ouder is?????? Slechts 1x erg geschrokken toen hij iets te hard over een springbultje ging. Gelukkig liep het niet af zoals met deze skiër. Niet voor niets dat kids onder de 15 jaar een helm moeten dragen in Italië.

Pa en ma hebben samen met mijn zwager heerlijk relaí op de latten gestaan. op tijd rust gepakt op een terrasje en genoten van al het lekkers dat italië te bieden heeft. Wijn, bier, pizza, overheerlijke soepjes gingen er makkelijk in.

Twee minpuntjes had de vakantie ook.

1. De terugreis werd een drama. We kwamen in de orkaan(?) Emma terecht. skiboxen vlogen over de weg, skies op de weg en tot overmaat van ramp ook een extreme hagelbui waardoor de weg binnen een paar minuten veranderde in een ijsbaan. Daardoor, en ook door heel veel wegwerkzaamheden, in veel files terecht gekomen. Al met al duurde de reis 16 lange uren. Gelukkig vermakten de boys(Eva reed met mijn zwager mee) zich prima.

2. Bij terugkomst lag er een brief van de leerplichtambtenaar in de bus. We hadden de kids vrijdag al thuis gehouden. Huisbezoek–> niet thuis. Geen contact opgenomen zoals was verzocht. Maandag j.l. snel gebeld. Eraf gekomen met een waarschuwing, maar nu is er wel een dossier aangelegd over ons. Dreigement: volgende keer 150 euro/kind/dag boete.

Moeten maar iets anders gaan verzinnen volgend jaar, want dat is natuurlijk wel erg veel geld.

En dan het gewone leven weer.

Maandag aan het werk in Den Haag. Stage in het Westeinde ziekenhuis. Een hele belevenis kan ik zeggen. Dinsdag idem. Vandaag school, morgen weer reanimatietraining geven.

Caro druk op school en de kids natuurlijk ook weer naar school.

Vandaag héél vroeg opgestaan(ik moest om 7 uur de deur uit richting Amsterdam voor studie). Tom is 7 jaar geworden!!! Vrijdagmiddag zijn kidsfeestje en van het weekeind het familiefeestje. Aandacht vindt meneer geweldig!