Hyponatriëmie

Ik zit diep in de medische wereld, vandaar maar eens een medische blogpost over Hyponatriëmie = te laag zoutgehalte van het bloed.

Image Hosted by ImageShack.us

Afgelopen week ging ik naar de longarts voor een reguliere controle van mijn astma. Bloedprikken-longfoto en baastest werden gedaan.

De conclusie:

  1. gaat wat minder goed met de astma als ikzelf dacht. blaastest is minder als aantal jaar terug.
  2. bloed: ik heb een te laag zoutgehalte in mijn bloed.

Over dat laatste hebben we even doorgepraat. Een aantal verschijnselen van dat lage zoutgehalte is dat je hoofdpijn hebt, misselijk bent/moet braken, vermoeidheid, verward kan raken, insulten kunt krijgen spierkrampen en nog veel ergere dingen.

Bij mij draait het vooral om de eerste 3 symptomen die ik genoemd heb. Ja ik heb regelmatig last van hoofdpijn, Image Hosted by ImageShack.us
ben erg moe de laatste tijd, en tijdens de 7 heuvelen(en eerder bij bijvoorbeeld Egmond) ben ik na het lopen erg misselijk en dreig te braken. Ook heb ik regelmatig last van spierkrampen in mijn kuiten.

Voor alles had ik wel een "logische"verklaring: veel tijd achter de computer, hoge studiebelasting verklaarde wel de hoofdpijn en de vermoeidheid. Ten aanzien van het braken gaf ikzelf de schuld aan de hoge inspanning die ik lever tijdens wedstrijden(in combinatie met een minder goede conditie als ik zou willen). Kortom, het leek allemaal wel gewoon.

Dat is het dus niet. De longarts kon er op dat moment ook niet zoveel mee. Gaat dingen uitzoeken en het bloed wordt nog eens bekeken over een maandje of zo. Dit om uit te sluiten dat het niet een eenmalig iets is geweest.

Balen dus. Neemt niet weg dat ik rustig doortrain voor de sylvestercross en de kwart van Egmond, veel te leuk om die te laten schieten. wel alles wat rustiger als de bedoeling is.

Advertenties

Zevenheuvelenloop

Een late posting over de zevenheuvelenloop van afgelopen zondag. Niet laat omdat ik de afgelopen dagen in katzwijm heb gelegen na deze inspanning, maar heb het gewoon weer erg druk gehad.

Zondag begint de dag redelijk vroeg. Ontbijt en lunch zitten anders te dicht op elkaar en door de lichte nervositeit was uitslapen toch al niet mogelijk. Zenuwen waarvoor?? Uitlopen doe ik toch wel, dat is het niet, maar zal het lukken om mijn collega(`s ) achter me te laten. Die "schande"(er zit 1 collega bij die echt niet hardloper is) wil ik mezelf besparen.

Rond 11.15 uur stappen we in de auto. Onderweg wat sms verkeer over de locatie waar we verzamelen. Rijden natuurlijk weer verkeerd en zo zitten we in de stad op een plek die we niet in gedachten hebben te zoeken naar een parkeerplekje. Het lukt omdat er net iemand wegrijdt die de hectiek van de 7 heuvelen wil ontvluchten.

Samen met Caro richting SNS bank. Nummercontrole aan de ingang(waarvoor eigenlijk??). Omkleden en buiten gekomen lopen we 1 van mijn collega`s tegen het lijf.We spreken elkaar kort en hopen beide binnen de 1.30 uur binnen te komen.

Een blokje inlopen en dan langzaam richting de startvakken. Door de voorzichtige tijdopgave belanden we dit keer in zwart 3, het allerlaatste vak en dat is toch wel balen. Bij cafe Frowijn nog en laatste plasstop en dan het vak in. Ikke de hele tijd zoekend naar mijn andere 3 collega`s, maar hen vind ik niet in de massa. later bleek dat zij in Frowijn nog een koffie hebben gedronken terwijl ik buiten op de uitkijk stond.

De hekken gaan open en we drommen naar voren. Qua ruimte valt het mee en zodra we de start-finish straat binnen komen wordt er hard gejuicht……. voor de eerste finishende vrouw(razend snel zeg) wel te verstaan en niet voor ons.

Caro zal vandaag mijn haas zijn. Enerzijds zodat ik niet te snel start, anderzijds omdat het natuurlijk gewoon gezellig is om samen te lopen. De kilometerpunten gaan snel voorbij.Bedoeling is 6.00 minuten per km te lopen en in de laatste kilometers bergaf wat"winst"te pakken. 5 km in iets onder de 30 minuten, de 10 kilometer iets onder het uur. Dat gaat wel lekker zo en de heuvelen verteer ik redelijk makkelijk. De drankenposten zijn vrijwel verlaten, nauwelijks water voorhanden, die hebben 20.000 lopers voor mij al gulzig naar binnen gewerkt. Bij kilometer 12, 5 gaat echter vanuit het niets het licht bij me uit. De conditie is met die 1 a 2 keer per week open dus niet voldoende om zo`n uitspatting te doen. Caro gat rustig verder, die loopt zeer ontspannen haar tempo. Ze voelt zich vliegen zonder enige inspanning. Ik moet op diverse punten even kort wandelen. Uiteindelijk geraak ik toch bij de finish in een tijd van 1.31.16. Zes seconden voor mijn collega. Gelukkig, dat is me bespaard gebleven.

Mijn zevenheuvelen PR uit 2005(1:18:12) blijft dus minimaal nog 1 jaar staan.

Caro gaat een stuk sneller, die finisht in 1.28.34. Juichend over de finish, goed te zien op de videobeelden.

Op de terugweg een patatje smullen, die is dik verdiend.

Eenmaal onderweg voel ik me al niet jofel. Thuisgekomen laat ik me op bed ploffen, vechtend tegen de misselijkheid. Niet gespuugd, maar duidelijk is dat ik teveel van mezelf heb gevraagd. De geest wilde wel, maar het lichaam kon het duidelijk nog niet aan.

Gister wat foto`s zitten zoeken. De kwaliteit van de foto`s is ver beneden peil vind ik. jammer, een leuke herinnering zit er dus niet in. Ik moet mezelf met een loep zoeken.

Volgend jaar weer? Ik weet het niet op dit moment, eerst maar eens beter en meer trainen en of dat optimaal lukt met de studie kan ik niet garanderen.

Arnoud liep met z`n 1.11 een schitterende tijd. Tibor komt binnen na 1.19, Mathilde blijft binnen de gehoopte 1.30 uur met een eindttijd van 1.27 en Hugo blijft 6 seconden achter mij.

De dag was geweldig, de sfeer enorm goed(leuke muziek langs het parcours, de pianist bij die beloond werd met een spontaan hardlopend applaus, en zo lees ik in het gastenboek: die ene loper die gereanimeerd is(tussen 13 en 14 km) heeft het gehaald. Gelukkig!! 

Gelukkig ik kan het nog.

De afgelopen dagen met een onrustig gevoel rondgelopen.

Na de 12 km loop die niet lekker ging voeld ik de ongerustheid groeien met betrekking tot de 7 heuvelenloop. Woensdag was de bedoeling een lekker loopje te doen. geen vaste tijd of km in het hoofd. Het goede gevoel moest terugkomen.

Zo gezegd zo gedaan. Na de kids op school afgezet te hebben en de hond lekker laten rennen&vliegen naar boven om om te kleden.

Daarna snel op pad, het dorp uit richting Vleuten en Haarzuilens. Het liep lekker in een gezapig tempootje. Langs het imposante KASTEEL DE HAAR (helaas staat het gebouw op dit moment in de steigers vanwege een enorme restauratie en al helemaal niet in de sneeuw) Image Hosted by ImageShack.us

Onderweg besloten om dat extra lusje er nog bij te pakken en vlak voor terugkeer in Harmelen nog maar een extra lusje langs de sportvelden. Totaal niet moe of buiten adem gelopen. Gelukkig, de kortademigheid heeft niet doorgezet en is geen voorbode geweest van een verkoudheid of griepje.

Achteraf denk ik dat mijn klachten van afgelopen zondag te maken gehad kan hebben met de griepprik die ik een paar dagen daarvoor heb gekregen bij de huisarts i.v.m. mijn astma.

Na een kop koffie eens naar afstandmeten.nl gesurfd om te bekijken hoever ik nu gelopen had in die

1.32 uur. Het blijkt 14,95 kilometer te zijn. Kortom een "tempo" een fractie boven 6.00/km.

Een ideale training om het vertrouwen in de 7 heuvelenloop te laten groeien. Rustig aan blijft het devies in de mensenmassa volgende week zondag. Ik hoef even geen gekke uitspattingen op loopgebied.

Donderdag kreeg ik overigens de enveloppe van de 7 heuvelenloop in de bus. Ik heb de championchip gekocht. Ivm de jubileumuitvoering een speciaal model met print. Ziet er mooi uit zo op de schoen.

Vanaf heden ga ik door het hardloopleven als DY-5FZTM

Image Hosted by ImageShack.us

Er zijn van die dagen……

Voordat ik verhaal van mijn loopbelevenissen dit weekeinde eerst een dikke pluim voor hen die op diverse plaatsen een marathon hebben afgelegd dit weekeind. Denk aan RINUS die de Berenmarathon zelfs op film heeft vastgelegd. Maar zeer zeker aan CLAUDIA die een onwaarschijn lijk snelle 3.19 neerzet op deze zware marathon.

Dan mijn eigen bescheiden loop van dit weekeinde. Als laatste training voor de 7 heuvelen nog een 12 kilometer door het Panbos bij Zeist. Het weer was geweldig. Mooi zonnetje, aangenaam temperatuurtje en veel zin. In korte broek en loopshirt met korte mouwen op pad voor de "nummer 3" route. Op het plaatje de gele stippels.

Image Hosted by ImageShack.us

Echter , al na ruim 15 minuten moest ik Caro laten gaan. Mijn longen barsten uit mijn lijf, snelle borstademhaling. Nou dan weet ik zelf genoeg. De astma speelt op ondanks een ventolinpuf vooraf.

De route is dan wel lang, zeker in het gedeelte naast de golfbaan waar het heuveltje op-heuveltje af is. Die korte felle inspanningen kraken me dan volledig.

Enfin, de hele route toch uitgelopen met regelmatige wandelpauzes. De nieuwe Saucony `s zijn ingelopen(op de oude mocht ik geen meter meer lopen van de adviseur van STARSHOE ZEIST).

Ondanks alles een redelijk goed gevoel dat de 7 heuvelen gaan lukken. Een toptijd zal het zeker niet worden, maar daar loop ik gedurende mijn opleiding niet voor.(of ik de voorspelde 1.30 ga halen vind ik op dit moment zelfs twijfelachtig)

Overigens de toetsdag weer achter de rug. Cijfers zijn weer mooi. Een 8.8. voor farmacotherapie(als je bij de huisarts bent kijk een naar dat dikke geneesmiddelenboek, de helft daarvan moest ik kennen)/gezondheidsvoorlichting en opvoeding(GVO) en een 8,2 voor het verdedigen van een casuistiek waarin GVO centraal stond.

Nu nog zweten op een literatuurstudie over Nurse Practitioners en wondzorg op de SEH en dan is periode 1 van jaar 2 alweer voorbij.