Accu

De laatste tijd zijn we, zoals al beschreven in he vorige bericht, erg druk geweest. Studie verlangt veel investering en het werk vreet energie door alle fusieperikelen. Ad hoc beslissingen bepalen de gang van zaken enorm en daardoor zie je dat veel mensen tekort gedaan wordt en veel mensen op het tandvlees lopen. Dit in combinatie met alle verhuis en regel dingen die we moeten doen voor schoonma en mijn eigen pa maken dat ook ik zo`n beetje met een lege accu sta. De latste week heb ik met moeite de motor aan de gang gekregen om te gaan werken. Het enthousiasme om dingen aan te pakken was helemaal weg. En dan zit ik mezelf ook echt in de weg.

2 x wezen rennen, en dat maakt het hoofd wel deels leeg. Er doemen echter steeds weer nieuwe dingen op. De vloer in mijn pa`s appartement is niet helemaal vlak door lijmresten(de de technische dienst zou verwijderen) dus doet de vloerenman het egaliseren niet. De tv gigant Ziggo stuurt m`n vader een maandrekening van ruim 160 euro. De nieuwe auotverzekeringsmaatschappij stuurt het opzegkaartje te laat in waardoor er ruzie ontstaat tussen de oude en de nieuwe maatschappij. Je kan je voorstellen dat mijn 81 jarige pa daar danig van in de war raakt en het allemaal in de soep ziet lopen.

Ondertussen bel ik me suf met allerlei instanties om een en ander weer goed te krijgen. Maar de klantenservice van sommige bedrijven blinken uit in botheid en starheid.

Zo is Caro ook bezig voor haar moeder. Veel te regelen als je net in een verpleeghuis terecht komt.

Mijn zus is probeert tussen alle bedrijven door ook van alles te regelen voor mijn pa. Die moet de komende week praktisch aan de bak. Behangen en witten, uitzoeken van diverse nieuwe huisraad.

Voor ik te ver doordraaf(het blijft tenslotte primair een hardloopblog): de accu was leeg. Daarom vertrek ik op korte termijn richting Italië voor een heerlijke wintersportvakantie. Nu maar hopen dat het meevalt met de winterfiles op weg er naartoe.

Letterlijk en figuurlijk moet er bijgetankt worden. Salute(proost).

Advertenties

Slow Running

Om er beter van te worden moet je langzamer lopen.

Nou dat is op dit moment wel aan mij besteed!! Vandaag weer een ronde gelopen in de buurt van 10,2 kilometer. Ik loop tegenwoordig niet meer met de HF meter. Het elastiek is versleten en het horloge eigenlijk ook. Dus op gevoel rennen!!

In het verleden ging me dat niet goed af, elke training ging te snel. Dus nu had ik me voorgenomen om rustig te lopen.

En dat is gelukt mag ik wel zeggen. Deze ruime 10 kilometer gingen in een snelheid van 6.18/km. Is dat netjes of niet? Groot voordeel van het angzame lopen is wel dat je goed kan genieten van de omgeving. Ondanks de druilerige regen van vanochtend genoot ik met volle teugen, geen moment buiten adem(hoe kan het ook anders met dit tempo) en zowaar 2 ooievaars gespot in het weiland. Helaas geen fototoestel of mobiel mee om daar een foto van te maken. Vreemd blijft het als je zo`n vogel ziet, zeker hier in de buurt waar ik ze in al die jaren zelden of nooit had gezien.

Het loopje als voorbereiding op de Utrecht halve halve(10 kilometer dus) is ook uitgekozen.

Begin maart ga ik van start in de DRIEBERGENLOOP. Loop dan de 12 kilometer. Ook dat zal in een gezapig tempo gaan denk ik. Nog 5 maanden voordat het renpaard in mij van stal mag, dan is de opleiding achter de rug en zal er wat reglmatiger en vaker getraind kunnen worden en dan zullen ook wat doelen gesteld gaan worden.

In huize JeeWee verder topdrukte met een dubbele verhuizing. Hoe slecht kan het soms uitkomen, maar zowel schoonmoeder als mijn vader gaan vrijwel gelijktijdig verhuizen. Ze zijn beide op aanzienlijke leeftijd van 81 en 80 jaar en dan gaan die dingen niet meer zo soepel. Veel te regelen dus voor hen.