Kraken

13 uur terugrijden van de wintersport, een bed uit elkaar schroeven met een te kleien schroevendraaier, mijn vader verhuizen naar een verzorgingshuis en veel zware dingen sjouwen binnen 48 uur bleek teveel voor mijn schouder.

1 dag later voeld ik lichte pijn in achterop mijn schouder. Toen ik op Jort koest wachten bij de muziekschool dacht ik slim te zijn en lekker tegen de verwarming te leunen om zo de spieren wat te ontspannen.

Dat bleek verkeerd. Er bleek een lichte ontsteking te zitten en die kreeg door de warmte een lekkere boost. Gevolg: niet slapen en `s oichtend was ik niet meer in staat om mijzelf te scheren, veel, heel veel pijn. Een soort van vlammende warme messen die door mijn schouder en mijn trok. Slapen werd een drama, een paar uurtjes per nacht.

Snel naar de huisarts en die had snel de diagnose: overbelasting, beleid 1 week 3 keer per dag pijnstillers(+ een pil als maagbeschermer) en rust. Tja, dat is moeilijk als je eigenlijk een aantal verslagen moet typen(een van de meest voorkomende oorzaken van deze blessure). Dus gewoon door blijven werken, wel aangepast door allerlei regelzaken te doen en extra lessen te geven m.b.t. de kinderreanimatie.

Uiteindelijk de week doorgekomen, toen gevlucht naar de fysiotherapeut want de pillen hielpen helemaal niet.

Zeer gespannen spieren rond de schouder (de musculus levator scapulae en de musculus rhomboideus zijn de boosdoeners, zie de plaatjes)


waarvoor massage en ijspakkingen. En dat bracht gelukkig enige verlichting. Pas sinds afgelopen donderdag gaat het ietsje beter. De tintelingen zijn minder erg, het krachtsverlies is er nog steeds. Jort schakelt en ik stuur nu, hij vindt het machtig mooi en heeft al verzonnen dat hij coureur wil worden. Rijles kan makkelijk als je bijna 12 bent…..

Aanstaande woensdag word ik ook gekraakt want een aantal wervels in de nek staan niet goed, ook dat kan een reden zijn voor de klachten. Zie daar wel tegenop, het blijft toch je nek en als medisch geschoolde weet je in zo`n geval teveel. Als het daar mis gaat dan eindig ik in een rolstoel en moet dat ding dan besturen met behulp van een rietje dat ik in mijn  mond heb zitten…… Moet er niet aan denken!! Het zal wel goed komen, de dame in kwestie(stel me in mijn verbeelding gelijk zo`n hele potige tante voor)heeft het vaker gedaan en zal dus wel deskundig genoeg zijn om mij onder handen te nemen.

Het typen blijft voorlopig beperkt tot de 1 vinger methode,dus het blijft bij jullie nog wel even stil van mijn kant.

Advertenties

Even helemaal niks

Door een blessure aan mijn rechter schouder zal er voorlopig even geen nieuwe blog hier te lezen zijn en ook geen reacties op jullie blogs gegeven worden.

Typen met mijn linker hand is echt een crime. Het 1 vinger systeem werkt niet snel, terwijl er eigenlijk verslagen getypt moeten worden. Die moeten ook wachten.

JeeWee

Alleen nog de herinnering

Onze wintersport vakantie naar Ortisei(Italië) was er weer een om in te lijsten. De eerste keer dat we alle 5 het gevoel hadden dat we best langer wilden blijven. Helaas hebben we nu alleen nog de foto`s en de herinnering om terug te kijken op een weekje lange latten.

Het begon op vrijdag de 13e. Het bleek geen ongeluksdag te zijn, eerder eentje met veel geluk.

Nadat we vorig jaar een waarschuwing van de leerplichtambtenaar hadden gekregen hadden we besloten om met de autotrein de henreis te doen. De kids konden dan zonder problemen naar school en dan zouden we om 19 uur klaar staan in Düsseldorf om de trein op te gaan.(in de nacht rijden is geen optie hier omdat we dan met een spuger zitten en Caro die het niet prettig vind om te rijden in het donker).

Slapen met zo`n lang lijf in een kleine coupé valt niet mee, maar toch heb ik wel wat uurtjes kunnen pakken. Tom sliep laat maar wel als een blok, het was spannend voor hem. Gedurende de nacht denderden we door Duitsland en dat ging razend snel. Slecht weer, veel sneeuw gezien.

In de ochtend een lekker ontbijtje(minpunt was dat de restauratie wagen niet open was en dus geen koffie gehaald kon worden) en rond 12 uur waren we aangekomen in Bolzano. Kwartier later de trein af en vervolgens 3/4 uur later aangekomen in het huisje.

Hartelijk weerzien met de familie Rabanser, waar we nu al voor de 7e keer gastvrij onthaald worden. Elk jaar weer zijn ze onder de indruk van de groei van de kids. Tom hebben ze nog als baby gekend.Het huisje heeft een gedaanteverwisseling ondergaan. Waar mijn zwager en ik veel bukkend moesten doen is zijn slapkamers en douche verbouwd en een stuk hoger geworden. Perfect. 

Skieën is weer prachtig, enorme bergen sneeuw, mooie pistes en veel zon. Wel koud daarbij -17 en als top een keer -27 graden op de monte Lagazoui(2750 meter). Daar zelfs een gems zien lopen en weer een enorm mooie tocht gemaakt waarbij we zelfs door een paardenslee zijn voortgetrokken onderweg.

Om een lang verhaal kort te maken: een geweldige vakantie, als het aan ons ligt volgend jaar weer. Nu maar afwachten wat de kredietcrisis voor gekke dingen laat gebeuren in Nederland.

Een korte fotoimpressie:

Image Hosted by ImageShack.us Onderweg heel veel sneeuw

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Let extra op de sneeuwwal langs de weg…….. Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us