GESLAAGD !!!!!!!!!!

Al het studeren de afgelopen 2 jaar heeft toch zin gehad. 2 jaar lang weinig sociaal geweest met studieboeken als mijn beste maatje. Weinig tijd gehad voor ontspanning, maar het heeft zich uitbetaald !! Net het definitieve bericht gekregen dat ik ben geslaagd. Vanaf heden mag ik mijzelf  Verpleegkundig Specialist noemen(voorheen Nurse Practitioner, maar dat bekte niet goed en snapte ook helemaal niemand).

Vrijwel gelijkertijd heeft de medisch manager en de zorgeenheid manager in al hun wijsheid ( en dat is met 2 van zulke bollebozen héél véél wijsheid) dat ik in die functie kan gaan werken op de spoedeisende hulp van mijn ziekenhuis. Niks geen ontslag zoals aanvankelijk leek, maar een soort van promotie.

Eindelijk ook weer tijd vrij om andere dingen te gaa doen als leren, stapels studieboeken door te worstelen en eindeloze verhandelingen te schrijven. Het leve begint opnieuw zal ik maar zeggen.

De garmin 305 heb ik wel verdiend al zeg ik het zelf. Misschien kado van vrouw en kids bij de diploma uitreiking op 2 juli en anders maar van mijn zuur bij elkaar gespaarde zakgeld.

Niet lang na diplomering 2 weken richting Kroatië en daarna het lopen weer serieus oppakken, er is al verteld dat ik in een zwart gat ga vallen omdat ik nu veel tijd over ga houden……. we zullen zien, want meteen 4x per week trainen is natuurlijk ook niet verstandig. De gebroken teen heeft dan ook al weer ruim de tijd gehad om te herstellen ( al is `ie nog altijd enorm dik en lijkt `ie een beetje uit het lood te staan).

Dat het maar een mooie zomer mag worden.

Advertenties

Landmachtdagen 2009

Afgelopen weekeinde waren de landmachtdagen. Na een tip dat we dat echt met de jongens moesten doen gingen we zondag vroeg al op pad. Bij Huis ter heide de vliegbasis op en over de startbaan helemaal naar het andere eind van de vliegbasis. daar werden alle auto`s met militaire precisie op een parkeerplek gedirigeerd. 50 meter lopen en de bus in.

Klokslag 0900 uur stonden we bij de ingang van de Bernhardkazerne waar echt van alles te beleven viel. De eerste goodie scoorden we allemaal al bij de ingang, een camouflageshirt met opdruk( allemaal zijn we "geschikt"). Natuurlijk moesten de jongens schieten. Een rondrit in een Bushmaster, allerlei demo`s van verschillende onderdelen(o.a. luchtmobiele brigade die een demo gaf over de benaering van een dorp in Afghanistan. Tom vond het schietlawaai soms wat eng en hard maar Jort genoot met volle teugen. Apache helicopters vlogen laag over, en die gaven hem toch wel een enorme kick ( hij wil tenslotte sleutelaar aan die machines worden vertelde hij een tijdje terug). Allerlei wapens in handen gehad onder sommige bezweken de mannen bijna, zo zwaar. Geschiedenis tot heden alles kwam voorbij. Natuurlijk ook naar het kids terrein waar Jort de stormbaan nam, een 400 meter, maar wat was dat zwaar: touwklimmen, evenwicht, tijgeren en dan de snelheid erin houden valt niet mee. Tom kon allerlei spelletjes doen, voor hem was de rodeostier wel het ultieme speeltje. Op stand 5  ging het bijna goed, maar door een scherpe bocht vloog hij er toch af.

Toen weer klimmen op en in een tank, rondkijken in een hospitaal met alles erop en eraan. Bij de Natres(nationale reserve) een leuke foto laten maken voor een bivaktentje.

Image Hosted by ImageShack.us

Bij de koninklijke marechaussee ook een mooi foto scoren op een motor. Maar beide niet nadat de jongens bij de geneeskundige dienst ( waar pa zijn ogen uitkeek) een flinke wond hadden laten aanbrengen. Tom was geraakt door een mes op zijn arm en Jort had in een paar minuten een hoofdwond opgelopen.

Image Hosted by ImageShack.us

Weer verder kijkend en doende met allerlei dingen. o.a. spijkerpoepen met een laadauto(echte naam ????), nog meer dingen aanraken, kijken hoe een bermbom gemaakt wordt enz,enz.

Om 5 uur werd het hoog tijd dat we weer richting huis moesten. 50.000 man moesten weer retour naar de parkeerplaatsen of het openbaar vervoer. Dus alles moest door een uitgang van 20 meter breed van het terrein af. Zelfs hier bljkt dat als je iets goed organiseert dat makkelijk kan, zonder een enkele wanklank o.i.d. Maximale wachttijd was voor on 10 minuten!! met de bus weer richting vliegbasis Soesterberg waar we helemaal rondgereden zijn langs hangars, vrkeerstoren, echt alles kwam op korte afstand voorbij. 35  minuten na vertrek stonden we weer in Harmelen voor de deur.

Pa , die eigenlijk van zichzelf niet mee mocht van zichzelf omdat er nog wat typwerk t.b.v de afstudeeropdracht lag te wachten, ging toch mee en heeft ook enorm genoten. Deze dag werd ik geconfronteerd met het vervelende gevoel dat mijn diensttijd niet doorging i.v.m. mijn ene slechte oog waar ik vrijwel niets mee zie. Had me destijds van vrienden laten vertellen dat "dienst" alleen maar sport en gezelligheid betekende. 

Werd later getipt dat ik toch nog bij de nationale reserve zou kunnen om dat gevoel toch een beetje te compenseren. Met het einde van de opleiding in zicht ga ik in een zwart gat vallen, zoveel vrije tijd zal ik de komende tijd krijgen. Toch maar eens informeren naar eisen, mogelijkheden en bijkomende zaken.