Back in bussiness

Yes, eindelijk is het weer zover dat ik kan beginnen met rennen.

Zal jullie de ellende van mijn oog besparen, het is nog niet helemaal zoals het hoort.

Afgelopen vrijdag een eerste loopje na 2 weken inactiviteit. Stond nog net niet met mijn voet over het asfalt te schrapen, zo graag wilde ik.

30 minuutjes, voor het gevoel, weer véél te hard. Coach Tiny zal het me wel vergeven. Hij snapt wel dat ik wat onstuimig ben…..

Data: Garmin Connect

In het weekend niet gelopen. Zaterdag overdag zaal en huis versieren en een knalfeest met ongeveer 70 anderen op zaterdag tot diep in de nacht. Middernacht werd Caro 50 jaar.Was geweldig. Zondag langs schoonmoeder en mijn vader om ook met hen dit feest te vieren.

Vanmorgen onder een ,toen nog, stralende zon mijn eerste uur op langzaam tempo. Hield me strak aan de opgegeven km tijden van 7.38(langzamer als gewoon). de hoofdpijn bij aanvang trok snel weg, heerlijk. Wennen om met een skibrilletje op te lopen i.v.m. mijn oog(maar oh,oh wat ziet het er snel uit, maar het langzame rennen past er dan niet echt bij).

Drinken mee voor onderweg en gewoon na een half uur wandelen om een flesje leeg te drinken. Aan het eind een er-erretje(RR) gedaan om een heel aantal kilometers op de Garmin te krijgen. Het werden er uiteindelijk 9. Ging goed, voel nergens een pijntje, zweet in mijn oog voelt niet lekker, maar dat neem ik voor lief.

Data Garmin Connect 28 april

Schema is weer opgepakt. In de komende 6 weken 2x een 10 km trainingsloop en de bedoeling is dat er op 30 mei tijdens de Lintloop in Vleuten opnieuw getracht gaat worden om onder die, voor mij, magische grens van 50 minuten te duiken.

Advertenties

Looploze dagen

Probeer je in te leven;

Je zit in de stoel van de oogarts voor controle na de operatie.

Ze kijkt. Ze wikt en weegt en meld dan plompverloren dat het er niet goed uitziet en dat ze een injectie bij het oog gaat geven.

Wat doe je??

Nou ik kan zeggen dat ik spontaan klamme handen kreeg bij het idee van een injectie rond mijn oog. Dat heb ik voor de zekerheid, en voor het tijdrekken !!, gezegd.

Maar dat was niet nodig volgens haar. Het was zo gepiept.

Dat deed ik nou nog net niet, dat piepen……., maar pijn deed het zeer zeker wel.

Gevolg: weer 24 uur een oogverband waardoor alles om mij heen weer moeilijker te bekijken is.

Maar ook even niet lopen, en dat is nou weer minder. Dat doe ik al sinds 1 week niet i.v.m. de operatie van vorige week vrijdag deed ik de dag ervoor mijn laatste rondje.

Ze spreekt de verwachting uit dat daar nog wel een week (op mijn verzoek met toevoegsel "je") bijkomt.

Wist niet dat ik al zo verslaafd was aan dat lopen. Zit te balen als de spreekwoordelijke stekker.

(veel stekkers, dus veel "balen")

Maar goed aan alles komt een einde dus ook aan deze looploze dagen.

In het land der blinden is eenoog koning.

Afgelopen vrijdag was het zover. Al een eeuwigheid stond ik op de wachtlijst voor een operatie aan mijn rechter oog. Ik zie daar ongeveer 20-30% mee. Het is een " lui " oog waaraan ik als kind al eens geopereerd ben.

De laatste drie a vier jaar bezorgd het oog me vooral vermoediheid en hoofdpijnklachten doordat het naar de buitenkant wegtrekt. Eerst was dit alleen als ik erg moe was(bijvoorbeeld na een nachtdienst), maar de laatste jaren sta ik er mee op.

Om 7 uur gemeld in mijn eigen ziekenhuis. 7.45 uur op OK die veel langer duurde als vooraf gedacht. 2 x extra narcose moeten krijgen. De dag heel beroerd doorgebracht door de misselijkheid die met wat medicatie verdween. Begin van de avond naar huis.

Nu zit ik met een constant tranend oog dat 4 keer per dag zalf moet hebben. Kan alleen maar recht vooruit kijken want snelle oogbewegingen doen nog wel pijn.

Languit op de bank en vanmorgen de Rotterdam marathon bekeken. Nog moe van de narcose val ik twee keer in slaap.

Die kleine OK heeft een langere nawerking als ik zou willen. Benieuwd wanneer ik weer een beetje kan gaan rennen.

De organisatie van de Utrecht marathon heeft de tijden aangepast, overigens niet i.v.m. de ruime 10 km afstand. Officiële tijd van mij is 51.19 geworden. Daar 37 seconden vanaf maakt mijn PR 50.42.

Kortom: in het land der blinden is eenoog koning.

Maurice en John die aanboden mij te helpen de 50 minuten barrière te slechten bij voorbaat dank. We spreken wel iets af.

Utrecht 10 km,maar wat is nou toch mijn nieuwe PR

Tweede paasdag 2010. De Utrecht marathon…….. een 10 km die niet start in de Jaarbeurs loop ik daar niet meer!!

Zo dat statement is eruit en nu het verhaal. Het begint een paar dagen vóór het evenement. nergens op de site is iets te vinden hoie de kledinginname in Vleuten, waar de 10 km start, is geregeld. Een mail naar de organisatie, geen reactie. Nou dat kan wel zo vlak voor een groot evenement. Dan maar naar de Run Xperience op eerste paasdag. Daar krijg ik te horen dat alle kleding in een klein plastic tasje moet. Da`s handig…… ik woon in Harmelen op 3 km van de start en mag mijn sporttas niet afgeven bij de kledinginname.

Tweede paasdag `s ochtend naar Utrecht om daar mijn tas af te leveren. In een overvolle trein naar de start en dan begint het pas echt. JW gaat mee in de pacersgroep van 5"/km.

Een handjevol. De pacer begint onrustig te worden want er zouden nog 2 pacers in deze groep moeten lopen, maar die komen uiteindelijk niet opdagen. Naar het startvak, bijna helemaal achterin. Na de start versmald het parcours zich tot één weghelft breed….. daar moeten ruim 2800 man/vrouw overheen. probeer dan maar eens de goede pace te krijgen. Pas na 3 km is de weg zo breed dat er een beetje fatsoenlijk gelopen kan worden.

De pacer is op hol geslagen, loopt veel sneller als de beoogde 5 minuten/km. Ik besluit om op 6 km dan maar op eigen tempo door te gaan, want voel dat het te hard gaat. Rond de 8 km moeten we het Amsterdams Rijnkanaal over. Pffff, wat een vervelende klim is dat. Het tempo zakt terug tot rond de 5.20 / 5.30. gelukkig staan even later Petra en Erik langs de kant aan te moedigen. Met de spreekwoordelijke moed der wanhoop ga ik door. Zwaar,zwaar,zwaar heb ik het. De finishlijn haal ik op 51.18 (Garmingegevens Hier). Een tijd staan wachten in de wind op mijn kledingtasje die diep weggestopt zit in een container kan er ook nog wel bij.

Omkleden en snel op weg naar het bloggerssteunpunt in De Meern. Daar tref ik behalve Petra en Erik ook Running Ronald en Johan(een van de hardlopende broers). Weinig sfeer, ondanks de goede bedoelingen van ons alhier. Muziek van Ronald, swingen van Petra en klappen en aanmoedigingen van de andere mannen. Tijdens de halve komen weer vele bekende bloggers langs, sommige zien ons eerder dan wij hen. Gert, Gerard, en John en Ans zien we langs komen.

Gert is, volgens mij, op weg naar een PR tijd. Gerard en John hazen als laatste loop voor hun huzarenstukje in Rotterdam over een week Ans en nog een aantal anderen naar een tijd rond de 2.10

Om 4 uur geven RR en ik het op. Bijna de allerlaatste hebben we langs zien komen. Blauwe handen van de kou en de batterijen van de sfeermakende jukebox zijn ook al leeg. Tijd om te gaan dus.

En dan mijn PR. Ik klokte 51.18. De officiele uitslag zegt 51.28. MAAR: bij het uitlezen van de Garmin data blijk ik 120 meter te veel gelopen te hebben(anderen spreken zelfs over 200 meter meer). Vandaag zegt de uitslagensite dat de tijden aangepast gaan worden vandaag. Nog niets gezien daarvan. Over de 120 meter deed ik 37 seconden dus als ik die afhaal van de 51.28 dan staat vanaf vandaag mijn PR op 50.51 minuten.

Joepie een nieuw PR, maar niet helemaal tevreden. Wellicht had er meer ingezeten als de pacer niet als een paashaas vandoor was gegaan maar wat vlakkere tijden had gelopen…….