Maliebaanloop 2009

Afgelopen week gingen de duurlooptrainingen wel lekker. Ik maakte me een beetje zorgen om de hoge hartslag(die na ongeveer 2 km) aan het begin van de trainingen. Was bang om mezelf op te blazen zoals me overkwam tijdens Bunniks mooiste.

Duurloop 7.18/km(DATA DINSDAG 13 OKTOBER)  en duurloop 7.54/km(DATA DONDERDAG 15 OKTOBER). 

Vrijdag een gezellige verjaardag van mijn vader gevierd. 81 jaar oud alweer. Lekker gegeten bij

argentijns restaurant "El Argentino".

Zondag stond de eerste test in het schema van COACH TINY op het programma. Een 10 kilometer tijdens de MALIEBAANLOOP te Utrecht, georganiseerd door de vereniging van Caro, AV PHOENIX .

Één dag voor de wedstrijd kwam de onverwachte mededeling dat Prorail een aantal goederentreinen lieten rijden op het traject waar de loop een overgang zou hebben. Zodoende werd de wedstrijd deels verplaatst en zou het 10,5 kilometer worden.Niet getreurd, als ik de 10 kilometer kan leek me een halve kilometer meer geen probleem.

Zondagochtend vroeg. Ik sta op met zenuwen. Weet niet wat ik kan verwachten en wil mezelf geen druk opleggen en een bepaalde eindtijd nastreven.

Omdat Caro al om 09.00 uur achter de inschrijftafel moest zitten waren Tom en Jort, die allebei de 1 km run zouden doen en ik al vroeg op de Maliebaan.

Jort beet het spits: 12e plaats in 03.51 minuten. Daarna Tom die de kilometer afraffelde in 04.33 minuten en een 21 plaats behaalde. Vooral Tom erg trots met zijn medaille.

Toen JeeWee en Caro. Goed ingelopen en wat versnellingen gedaan om het lijf een beetje te laten wennen aan de inspanning. Met ongeveer 1250 man/vrouw gaan we van start. Caro maant me in de eerste kilometer tot rust. Ik neem het advies ter harte en laat haar gaan. Ik loop makkelijk, geen ademnood, wel weer een hoge hartslag van ongeveer 150-155.

De eerste 3 km gaan tussen de 5.26 en 5.36.  Dan, op advies van COACH TINY ,wat versnellen en dat gaat prima. Soepel lopend gaat de km 4, 5 en 6 tussen 5.13 en 5.26. Ik passeer Caro en loop bij haar weg. Zij hoopt dat ik het tempo kan vasthouden, en geeft géén commentaar.

Mijn schema is gemaakt om weer regelmaat te krijgen in de trainingen, langste training is een duurloop van 70 minuten geweest. Ik krijg het dan ook zwaarder. Gelukkig zijn er rondes te lopen op de Maliebaan waardoor Jort en Tom en ook een paar collega`s van me aan staan te moedigen. Concentratie op techniek zorgt ervoor dat de kilometertijden 7,8 en 9 niet tever naar beneden gaan tot 5.30. Kilometer 10 gaat in 5.39. Oef, de laatste 510 meter vallen me erg zwaar. Caro nadert met rasse schreden en gaat me een 30 tal meters voor de finish juichend voorbij.

Uiteindelijk 10.510 meter gelopen in 57.18 minuten. Met aftrek van de laatste 510 metertijd kom ik op een zeer respectabele tijd van 54.31 voor de 10 kilometer.

TUSSENTIJDEN MALIEBAANLOOP en HF DATA

Tevreden kan ik het 25 jarig jubileumshirt van deze loop ophalen. Caro meldt fijntjes dat dit wellicht één van de laatste keren is dat ze me voor gebleven is. Het maakt me helemaal niks uit. Het gaat er mij om dat ik weer regelmatig loop, trainingen en ook deze wedstrijd heb gedaan zonder extra anti-astma pufjes en me prettiger voel in vergelijking tot (pak-em-beet) een half jaar geleden. Gewicht is ondertussen gedaald van een 102 kg tot nu, vanmorgen vroeg, 96,5 kg. ook dat gaat naar volle tevredenheid.

Heel familie JeeWee heeft vandaag gelopen. Eva, die samen met een vriendinnetje vanaf begin spetember loopt op een My Asics.nl schema, liep de 5.2 km in 31.11 minuten. eerste keer aan de start van een loop. En het ging geweldig!!

Vandaag maandag nergens meer last van. de pijntjes vooraf zijn weg. Alleen de zin om morgen weer op pad te gaan voor mijn duurloop is aanwezig. Bijna jammer dat ik vandaag niet mag.

In deze herfstvakantie ook nog wat leuke dingen gepland. 2 dagen wandelen in Limburg, en een dagje BURGERS BUSH met de mannen. Ook nog een dag op stap met mijn vader in een zoektocht naar wat meubels.

Advertenties

Kerst 2007

Helaas is het dit jaar wéér geen witte kerst. Het heeft er even veelbelovend uitgezien afgelopen dagen.

Free Image Hosting at www.ImageShack.us Amelisweerd bij Utrecht afgelopen vrijdagmiddag.

Heerlijke wandelingen gemaakt in de spaarzame vrije tijd en genoten van het wintersportgevoel. Het begint alweer te  kriebelen.

Zelfs nog kunnen schaatsen op natuurijs midden in het dorp op de Leidsche Rijn. Kan me de tijd nog goed herinneren toen we hier in 1994 kwamen wonen. Vanaf huis konden we helemaal naar de nieuwkoopse plassen schaatsen. Dat was nog eens ijspret.

Jammer genoeg schuif ik dit jaar niet aan bij het kerstdiner thuis. Vanmiddag/vanavond ben ik aan het werk. Geen "echte" kerstsfeer dus. Bij het roosteren van de diensten voor kerst en oud&nieuw wordt er ook altijd een achterwacht geroosterd. Bij ziekte moet hij/zij dan werken. Mijn collega heeft zich ziek gemeld voor morgen. Dat betekent na een kort nachtje(thuis om ongeveer 24.00 uur) er weer om 07.30 uur staan.

Gelukkig heb ik met oud&nieuw wel vrij. En dan ook nog eens de eerste week van 2008 vakantie. Daar ben ik hard aan toe. Werk waanzinnig veel, en dan de studie nog.

Relaxen is dus het devies. Dagje sauna, dagje wandelen, dagje strand , dagje dierentuin of iets dergelijks. Quality time voor de familie dus.

Iedereen een geweldig mooie kerst. Een knallend Oud & Nieuw. Zorg dat je voorzichtig bent met vuurwerk!!

Free Image Hosting at www.ImageShack.usJan Willem

Druk

Wat kan een mens het druk hebben. De afgelopen dagen stonden volledig in het teken van onze nieuwe huisgenoot. Had er zelfs vrij voor genomen door allerlei diensten te ruilen.
Daarom een heel kort berichtje . Alles gaat goed met Mickey (en ons ook weer, nu de nachten niet meer worden onderbroken). Gister begonnen met werken en moet straks ook weer aan de slag.
Morgenochtend het "grote mensen feestje" voor Tom. Als hij maandagochtend door ons wordt wakker gezongen is hij opeens 6 jaar. Morgenmiddag aansluitend weer werken.
Maandag dus feest voor Tom, ook die dag naar de dierenarts met Mickey en werken, druk dus.
Tot later.

Oudjaarsdag 2006

Al jaar en dag bestaat oudjaarsdag uit een vast stramien. In de ochtend gaat het halve huis stinken naar de oliebollenlucht die zelf gebakken worden. dit jaar gaan er weer 4 pakken oliebollenmix doorheen(daar eten wij, en anderen, lange tijd van).
Vlak voor het middaguur moet dat klaar zijn want in de middag staat traditiegetrouw de Sylvestercross  op het programma. Ook dit jaar doet alleen Caro mee. Door mijn blessure sta ik weer aan de kant, net als vorig jaar toen ik ziek in bed lag en zelfs vlak na de jaarwisseling werd opgenomen in het ziekenhuis met een longontsteking. Meestal lopen we in Soest als voorbereiding voor Egmond de langst mogelijke afstand. lekker ploegen door het zand.
Daarnaast is deze cross voor mij een stukje nostalgie. In mijn juniorentijd was ik lid van Atletiek Vereniging Pijnenburg   dat destijds nog S.O.Soest heette.  Ieder jaar speur ik ook nog even op het bord met de clubrecords. En ja hoor, ook dit jaar sta ik er nog op. In 1982 scoorde ik 5771 punten op de 10-kamp. destijds mijn favoriete onderdeel.
Ik spreek ook altijd af met mijn vader hier, hij komt nog elk jaar kijken naar onze verrichtingen.
Om 14.00 uur klonk dan eindelijk het startschot. Een meute van 1700( !!!) recreanten ging op pad voor zijn/haar eigen afstand. Je kan met recht zeggen dat lopen een hype is.
Snel weblogster Petra gebeld. De kans om elkaar te spreken, en zij kon mij mooi helpen met het ontdekken van Weblogger Gert . Toen ik in Linschoten aan de kant stond te kijken heb ik hem in de massa niet kunnen ontdekken.
Het was wel gniffelen zo aan de kant. Wat je al niet langs ziet komen. lopers in hempje en korte broek maar ook veel te dik aangeklede personen. Daarnaast ook enge broekjes(in diverse enge kleuren), de beroemde kniekousen, enkele lopers met rode veters etc.etc..
In de massa is het lastig om mijn eigen vrouw te herkennen, toch is het gelukt zoals je ziet.

Image Hosted by ImageShack.us

Zoals Gert ook schrijft in zijn verslag is het moeilijk om een eigen tempo te lopen. Petra en ik maar kijken op het horloge en twijfelen of Gert al langs gekomen was of niet. Door al het oponthoud en wandelen kwam hij later langs als wij verwachtten. gelukkig hebben we hem ook gespot. Ziehier:

Image Hosted by ImageShack.us

Zowel Caro als Gert liepen de 9 km. Caro in een zeer acceptabele tijd van iets boven de 50 minuten, lang niet slecht na een periode waarin weinig gelopen is. Geeft de burger moed voor Egmond !
Snel na haar finish moesten we al vertrekken om nog even wat te drinken bij mijn vader. Daarna op naar huis, eten, inpakken en op weg naar onze oudejaarsavond. Heerlijk genieten van oliebollen/flappen/snacks en drank. Ook Guido Weijers zitten kijken. Goede oudejaarsconference. en na het knallende vuurwerk uiteindelijk om 4 uur in bed gevallen.

Image Hosted by ImageShack.us

Alle Webloglopers wil ik een succesvol 2007 toewensen

Tot ziens in 2007, een jaar waarin ik hoop dat het lopen weer opgepakt kan worden en waarin een aantal wedstrijdjes gelopen kan worden.

zieke wereld

Er zijn dagen dat je met je verstand niet kan begrijpen wat er in de wereld gebeurd en wat dat doet met mensen.
Gisteravond was het weer zover. 2 vrouwelijke patienten op de SEH waarbij je denkt: dit klopt van geen meter.
De eerste van ongeveer 25 jaar die binnenkomt met " een val". Schaafwonden in het gezicht, een breuk in een bovenarm en ook beurse plekken en diverse verwondingen aan beide benen. Het warrige verhaal klopt dan niet met de werkelijkheid en alarmbellen gaan rinkelen in mijn hoofd. voordat de arts(expres vrouwelijk) erheen gaat bespreek ik mijn argwaanmet haar door.
Na enige tijd komt de aap uit de mouw: een incestverleden(vader) en op de 1 of andere manier kiest ze dan de verkeerde partner uit. Blijkt een ernstige mishandeling te zijn van een partner die snel zijn ongeduld verliest en erg wantrouwig is. De vrouw ligt lang bij ons, durft geen aangifte te doen en smeekt wanhopig om haar moeder te bellen om daar naar toe te kunnen vluchten.

De tweede is zo mogelijk nog erger(als je daar al van kan spreken). 16 jaar oud en de aankondiging van de ambulancedienst spreekt van een ernstige TS poging (tentamen suicide= poging tot zelfdoding)met een hoeveelheid pillen waar je u tegen zegt. De bijwerkingen liegen er niet om, allerlei hartritmestoornissen, ontregeling van basale funkties(ademhaling, temperatuur e.d.)kunnen op hol slaan, maar ook extreme angstaanvallen,agressie.
Het blijkt dat de jongedame in een milieu(labiele thuissituatie, gescheiden ouders, moeilijkheden op school) zit waaruit nauwelijks te ontsnappen valt. Geterroriseerd door haar afghaanse vriend die een loverboy blijkt te zijn en door chantage gedwongen wordt zich te prostitueren. Het slikken van pillen zag zij nog als enige uitweg om haar problemen op te lossen.
Uiteindelijk zal zij op de Intensive Care opgenomen worden waar vandaag een gesprek volgt met de psychiater en de ziekenhuispedagoog ook ingeschakeld zal worden om hulp voor haar te coordineren, iets wat ze volgens haar direkte omgeving nu absoluut niet wil waarmee ze de daders nog beschermd ook.
Vanuit dit verhaal kom ik weer terug bij de titel. De wereld is ziek en doet rare dingen met mensen.
Op deze momenten is het wel moeilijk werken: ik kan niets anders doen als de patienten oplappen en ze weer naar huis sturen, terwijl je veel meer voor die mensen wil betekenen.

Twijfel

Iedereen heeft dat wel eens op z`n tijd(hoop ik, want anders is dit wellicht het begin van mijn midlife crisis…..). Twijfelen over allerlei dingen. Doen we het goed in de zorg voor de kids(schoolkeuze e.d.), werk, moet ik nou gaan solliciteren voor die andere baan  waar weer een zware opleiding aan vast zit  is voor mij nu een hele actuele vraag.Meer of minder gaan werken want "pluk de dag" moet wel mogelijk zijn. Verhuizen…… of toch maar niet. Blessure die maar niet beter lijkt te worden enz.enz. Eens in de zoveel tijd komen dit soort vragen bij mij persoonlijk langs.
Wat moet ik daar nu eigelijk mee. Wil me dat soort vragen eigenlijk helemaal niet stellen.
Alhoewel ik een gevoelsmens ben ga ik heel tegennatuurlijk alles heel erg rationeel  benaderen, voors en tegens afwegen en uiteindelijk wint dan het gevoel en neem ik een besluit waarmee ik er dan ook voor ga.
Er zijn er dus harde noten gekraakt en de beslissingen genomen. Wat staat er nu op het programma:

  • Hardlopen gaat de ijskast in, ik duik binnenkort de fitness in voor alternatieve training
  • Die sollicitatiebrief gaat de deur uit
  • Verhuizen doen we niet, we zitten hier prima
  • met de kids gaat het ook allemaal wel goed komen, ze bloeien goed.

Graapig om dan uiteindelijk te bemerken dat je jezelf afvraagt: was dit nou zo ingewikkeld ?? Opluchting maakt zich meester van me, de kogel is door de kerk en er kan weer gewerkt worden aan de doelen die gesteld zijn.
Martine schreef recent op haar log iets over het "runners high" gevoel. Dit is vergelijkbaar, al heeft het niet direct iets met hardlopen te maken.

24 Augustus 2006 Start !

Nu ik al enige tijd enthousiast weblog volger ben is het hoog tijd dat ikzelf er ook maar eens voor ga. Dat valt natuurlijk helemaal niet mee als je digibeet bent, dus het zal niet als een speer van start gaan. dit geheel in de lijn van mijn loopcarriere die de laatste jaren gekenmerkt wordt door blessures. 2 jaar terug bijna een heel jaar in de lappenmand met een achillesspees blessure en toen ik weer goed op gang was eerst begin dit jaar een zware longontsteking die gevolgd werd in april door hielspoor. Daarvoor heb ik nu zooltjes en dat resulteert waarschijnlijk in een nieuwe start over ongeveer 2 weken. Pas dan zal het hele zooitje echt aktief worden denk ik.

Naast alle loopverhaaltjes ook info over werk en andere hobbies van mij, lees daarover later meer.

Jan Willem.